Hoe kan ik weer verbinden met mijn puberzoon

Hoe kun je weer weer verbinden met je puberzoon.

Vader had al veel geprobeerd maar zijn zoon wilde niets en wilde niet praten.

Zijn gedrag werd alleen maar negatiever. Vader dacht dat hij express  getest en gepest werd door zijn zoon.

Uiteindelijk kwam de ware  transformatie uit een hoek die vader totaal niet had verwacht. Voorbij de woorden en de ratio lagen de echte oplossingen, nl. in de innerlijke houding van vader.

Vader wilde onbewust dat zoon hem aandacht en erkenning gaf. Zeker omdat hij alles toch kreeg wat zijn hartje begeerde. En daarvoor wilde hij naast dankbaarheid ook erkenning en bevestiging krijgen dat hij  een goede vader was. Maar is dat de taak van een kind? In dit blog ga ik daar verder op in.

Een voorbeeld uit de praktijk

Vader was zakelijk succesvol in alles wat hij deed. Werkte heel hard en vond dat hij daarmee controle over zijn leven had. Thuis ontbrak het aan niets. Mooi huis, vele vakanties, mooie kleding, aan niets was tekort.

Alleen het belangrijkste in zijn leven lukte niet vond hij en dat was de relatie met zijn puberzoon. Hij wist totaal niet wat er in hem omging of waar het uithing. Maakte zich voortdurend zorgen om hem. En wilde hem behoeden voor wat hij had ervaren in zijn kindertijd en puberteit. Toch zag hij een herhaling. Zijn zoon had weinig vrienden, zonderde zich af, werd gepest en was niet de meest populaire jongen van de klas. Vader haalde hem van diverse scholen inde hoop dat het beter zou worden.

Ondertussen werd het contact steeds slechter tussen zoon en hem. Daar wilde hij graag naar kijken. Naast dat er ook echt puberkenmerken speelden voelde vader dat ze dieper mochten kijken.

De kracht van een opvoedopstelling

Wij gingen samen aan het werk En zoon lieten we buiten de therapie. Na de eerste sessie werd vader zich bewust van herhaling in zijn familiesysteem. En dat hij eigenlijk deed wat zijn vader ook deed of misschien wel niet deed.

Vader werd zich bewust door in zijn eigen familieopstelling plaats te nemen dat hij  vader voor zijn vader was geworden en later bleek ook voor zijn moeder. Zjin vader had in zijn kindertijd met emotioneel afwezige ouders te maken gehad. Als je ouder(s) emotioneel niet aanwezig kunnen zijn dan  kun je als kind uit magische liefde gaan dragen voor je ouder om het hem/haar goed te laten gaan en ook om daarmee gezien en gehoord te worden door je ouder,iets dat we allemaal willen in het leven. Een taak die voor een kind te zwaar is en waarmee je op een ouderplek komt te staan. Vaak ontwikkel je dan een enorm verantwoordelijkheidsgevoel, word je een hele harde werker. Mooi toch zou je denken! Ja we ontwikkelen door wat we meemaken in ons leven onze talenten. Keerzijde is  dat we dan moeite met grenzen krijgen en denken dat we iedereen moeten redden.

Als je zelf volwassen bent en vader of moeder wordt of een liefdespartner krijgt za er vaak een beweging zijn dat we dan of wel van onze kinderen of partner willen ontvangen wat we in onze kindertijd niet hebben ontvangen. Terwijl het in een familiesysteem is dat ouders geven en kinderen alleen maar hoeven te ontvangen.

Iedereen zijn eigen plek in het gezin

En daar kon deze vader door het bewustworden en ervaren van zijn plek dat hij op de diepe laag zoals we dat binnen het systemisch werk noemen wilde ontvangen van zijn zoon dat hij niet van zijn vader en moeder had ontvangen. Hij wilde aandacht, liefde en erkenning van zijn zoon krijgen. En zijn zoon reageerde daar onbewust op. Voelde onbewust deze claim en ging daardoor de verbinding uit. Een kind wil zich niet geclaimd voelen en wil ook geen vader voor zijn vader zijn. Zoon doorbraak in feite de belemmerende patronen. Waar vader nog is gaan dragen en aanpassen ging zoon op zijn plek van zoon staan.

Doordat vader zijn eigen plek van zoon kon innemen, zijn ouders kon aannemen met alles dat er was geweest en niet was geweest kon hij uiteindelijk ook op de plek van vader voor zijn zoon gaan staan.

De grote shift voor vader was dat hij ontdekte dat het niet aan zijn zoon lag maar aan hem. De liefde kon weer stromen en verbinding kon ontstaan.

En is zoon nu veranderd? Nee zoon is wie hij is en is ook puber met alles erop en eraan. Maar vader kan vader zijn met een andere innerlijke houding  die van  onvoorwaardelijke liefde waarbij zoon mag zijn wie hij is. En er ook liefdevolle grenzen gesteld kunnen worden.

Wil je meer over familieopstellingen lezen klik dan hier

Ervaar je ook struggels met je puber kijk dan hier

Is online meer iets voor jou check dan de online pubertraining 

Liefs,

Angèle

PS. wil je vaker geïnspireerd worden en op de hoogte blijven van mijn tips en events schrijf je dan hier in voor mijn inspiratiemail.

Angèle Babeliowsky begeleidt ouders naar verbonden ouderschap.