Waarom reageer ik steeds geïrriteerd op mijn kind?
Wanneer je voortdurend alert bent, is er soms maar weinig nodig om geïrriteerd of boos te reageren.
Een opmerking, een boze blik of een kind dat niet luistert, kan iets in jou raken. Je reactie is dan sterker dan je van jezelf gewend bent of dan je eigenlijk wilt.
Achteraf voel je je misschien schuldig. Je neemt je voor om het de volgende keer anders te doen, maar zodra de spanning oploopt, gebeurt hetzelfde opnieuw.
Soms triggert het ene kind je meer dan het andere. Bepaald gedrag kan je bijvoorbeeld herinneren aan jezelf, je partner of iemand uit het gezin waarin je bent opgegroeid.
Dat gebeurt meestal onbewust.
Je reactie gaat dan niet alleen over wat er op dat moment tussen jou en je kind gebeurt. Er kan ook iets ouds worden geraakt.
Je zoekt hulp bij opvoeden, maar tips werken niet?
Opvoedtips kunnen praktisch en waardevol zijn. Ze helpen je bijvoorbeeld bij het stellen van regels, het voeren van gesprekken of het omgaan met lastig gedrag.
Maar tips werken niet altijd wanneer er onder jouw reactie een dieper patroon ligt.
Je begrijpt met je hoofd misschien precies wat je moet doen. Toch verval je onder spanning in controle, bezorgdheid, boosheid of pleasen.
Dat kan gebeuren wanneer je als kind hebt geleerd om:
- verantwoordelijkheid te dragen voor anderen;
- jezelf aan te passen;
- conflicten te voorkomen;
- sterk te zijn;
- goed voor anderen te zorgen;
- weinig ruimte in te nemen.
Een nieuwe opvoedregel verandert zo’n oud patroon niet vanzelf.
Daarom kan het helpen om niet alleen te kijken naar het gedrag van je kind, maar ook naar wat er in jou als ouder wordt geraakt.
Wat heeft mijn familiesysteem hiermee te maken?
Hoe jij omgaat met verantwoordelijkheid, grenzen, spanning en verbondenheid ontstaat niet pas wanneer je zelf kinderen krijgt.
Je neemt ook ervaringen en patronen mee uit het gezin waarin je bent opgegroeid.
Misschien moest je vroeger rekening houden met de stemming van een ouder. Misschien voelde je je verantwoordelijk voor de sfeer thuis of leerde je dat je vooral sterk en behulpzaam moest zijn.
Ook in een liefdevol gezin kunnen zulke patronen ontstaan.
Later kun je merken dat je:
- snel verantwoordelijkheid overneemt;
- moeilijk nee zegt;
- jezelf wegcijfert;
- het iedereen naar de zin wilt maken;
- bang bent om iemand teleur te stellen;
- het gevoel hebt dat alles van jou afhangt.
Deze patronen zijn vaak uit liefde ontstaan. Maar in je eigen ouderschap kunnen ze zwaar gaan voelen.
Je probeert dan niet alleen je kind te begeleiden. Je draagt ook verwachtingen, verantwoordelijkheden en emoties die mogelijk al veel langer met je meegaan.
Hoe kan een opvoedopstelling helpen?
Een opvoedopstelling is een familieopstelling rond een vraag over jouw ouderschap.
Tijdens een individuele opstelling onderzoeken we jouw plek als ouder, de verhouding met je kind en de patronen die binnen jouw familiesysteem meespelen.
Je kind hoeft daarbij niet aanwezig te zijn.
Het doel is niet om je kind te veranderen. We kijken naar wat jij draagt, waar jouw verantwoordelijkheid begint en eindigt en wat er nodig is om steviger op je eigen plek te staan.
Een opvoedopstelling kan bijvoorbeeld zichtbaar maken:
- waarom je je verantwoordelijk voelt voor iedereen;
- waarom grenzen stellen zoveel schuldgevoel oproept;
- waarom bepaald gedrag van je kind je sterk raakt;
- waarom je blijft zorgen en doorgaan;
- welke rol ervaringen uit je eigen jeugd spelen;
- wat jij mogelijk van iemand anders bent gaan dragen.
Wanneer je beter ziet wat van jou is en wat niet, kan er ruimte ontstaan voor andere keuzes.